راه اندازی کسب و کار جدید در مسیر سنگ اندازی های حاکمیتی

امروز خبری آمد که کار مفید کارمندان دولتی چیزی در حدود ۲۰ دقیقه است. که بسیاری از کارآفرینان معتقدند همان زمان هم صرف سنگ اندازی در مسیر کسب و کار های خصوصی می شود.

شروغ از گاراژ را فراموش کنید اینجا شهرداری دارد

همیشه در داستان استارت آپ های بزرگ دنیا مثل گوگل یا اپل شنیده ایم موسسان آنها از گاراژ یا اتاق دانشجوییشان شروع کردند. اما اینجا در ایران اگر شما بخواهید همچین کاری انجام دهید خلاف قانون عمل کرده اید. عملا برای راه اندازی یک کسب و کار باید ملکی اداری یا تجاری را استفاده کنید. که هزینه بسیار بالایی دارد و به خودی خود میتواند پایان شروع شما باشد. استفاده از ملک های موقعیت اداری با هزینه های کمی پایین تر هم ممکن است اما مطمئن باشید اگر شهرداری متوجه حضور شما شود با برچسب پلمپ روی درب روبرو می شوید.

این در حالی است که مشاغلی مانند پزشکان، وکلا یا مهندسین عضو سازمان نظام مهندسی که همگی از اقشار پردرآمد جامعه هستند از این قانون معاف بوده و میتوانند کسب و کار خود را در املاک مسکونی راه اندازی کنند و در این بین هیچ حمایتی برای تامین فضای کسب و کارهای نوپا نمیشود.

قوانین به ضرر شما تغییر خواهد کرد

در این بین اگر شما با ایده ای بکر مراحل اولیه را سپری کنید و درآمد زایی کنید امید حمایت که نباید داشته باشید منتظر تغییر قوانین به ضرر خودتان باشید. حتی گاها برای کسب و کاری که خود شما مبتکرش بودید باید هزینه مجوز و پروانه بدهید. برای مثال با تاکید دولت بر کاهش هزینه اینترنت برای کاربران سال گذشته ۲۰ میلیارد تومان از ارایه دهندگان خدمات اینترنت اخذ کرد که حتما تامین آن توسط این شرکت های موجب افزایش هزینه دریافتی از مشتریان می شود. این در حالی بود که در سالیان گذشته که شرکت های خصوصی در حال سرمایه گذاری و راه اندازی بستر بودند خبری از این موضوعات نبود و حالا که کار از کار گذشته و آنها وسط ماجا هستند یک شبه پرداخت حق پروانه و ارایه تعرفه دستوری قوانین را به ضرر آنها تغییر داده. شاید ما از ارزان شدن اینترنت خوشحال باشیم اما یک روز به سراغ کسب و کار ما هم می آیند.

مجوز های غیر منطقی

شما برای ارایه خدماتتان به خصوص به نهاد های دولتی نیاز مند اخذ مجوز هایی هستید که گاها اخذ آنها غیر ممکن است مثلا در سالیان گذشته شما باید رتبه شورای عالی انفورماتیک دریافت میکردید و اخذ همین عضویت ساده نیاز به ارایه دو سال تسویه حساب دارایی داشت که خیلی از سب و کارهای نوپا اصلا یک سال هم ار فعالیتشان نگذشته بود. با این حساب اگر بیل گیتس هم بودید باید ارایه ویندوز را ۲ سال به تاخیر می انداختید.

حمایت دولتی غیر چابک

معمولا دولت خبر از حمایت های جور و واجور مغافیت بیمه یا مالیات میدهد. اما این حمایت ها آنقدر کاغذ بازی و ریسک دارد که کسب و کار های نو پا که نیاز به جابک بودن دارند از خیر همه اش میگذرند.

نظام پولی و بانکی مبتنی بر ربا

بیایید از خیر کلمه بانکداری اسلامی بگذریم. شما برای دریافت یک وام فوری باید خانه شخصی که معمولا تنها سرپناه شما است را در گرو بانک بگذارید و سالیانه حدود ۱۲ الی ۱۸ درصد سود پرداخت کنید. و حتی بانک حاضر نیست در ریسک شما شریک شود. و اگر خدای نکرده چرخش خوب نچرخید با پرداخت جریمه و دیرکرد سود بیشتری بپردازید و یا اگر هم نچرخید سرپناهتان را از دست دهید. به همین دلیل است اکثر استارتآپ ها در ایران قید بانک را میزنند.

 

یاد جمله مرحوم پروفسور حسابی می افتم که گفت جهان سوم جایی است که اگر خواستید میهنتان را آباد کنبد خانه تان ویران و اگر خواستید خانه تان را آباد، میهنتان را باید ویران کنید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *