اینترنت ایران در مسیر صنعت خودروسازی

در روزهایی که همه از مصوبه جدید کمسیون تنظیم مقررات برای تغییر الگو ارایه سرویس های اینترنت از ماهیت حجمی به نامحدود یا به عبارت صحیح تر اتصال محور صحبت میکنند مسئله جالب این است که با انتشار اولین تعرفه ها صدای کاربران اینترنت بد جوری درآمده و حتی وزیر ارتباطات هم به واکنش برای بررسی تعرفه ها وا داشته.

اما برای اینجانب {سعید زنگنه} که چند سالی است از نزدیک با چندین اپراتور اینترنت کشور از آن بزرگترها گرفته تا شرکت‌های محلی در ارتباطم ناراحتی ارایه کنندگان سرویس هم جالب است و آن هم تلاش آن ها برای استفاده از راهکارهایی برای ایجاد تعرفه های با کمترین ریسک که نشانه ای از عدم پذیرش این الگو جدید است.

اینترنت قربانی ترافیک داخلی

البته شاید تیتر بالا از نظر فنی خیلی درست نباشد و ترافیک داخلی و بین الملل هر دو اینترنت نامیده شوند ولی سیاست حمایتی جهت توسعه محتوای داخلی توسط وزارت ارتباطات در دولت یازدهم و دوازدهم پایه و ریشه این مدل قیمت گذاری جدید است. اما سیاست حمایتی با دستور و مصوبه و بخشنامه موجب شده بازار رقابتی اینترنت تبدیل به یک بازار منفعل و بدون ابتکار شود. هم صدای کاربران درآمده هم صدای ارایه دهندگان سرویس.

مثال واضح هم میتوان در تعرفه جدید شرکت شاتل دید که اینترنت ۱۶ مگابیت مبتنی بر فناوری ADSL با آستانه مصرف منصفانه ۱۸۰ گیگابایت را ۸۰ هزار تومان قیمت گذاشته است که بایک تقسیم ساده می شود هر گیگابایت حدود ۴۵۰ تومان… چه چیزی بهتر از این پس چرا کاربران نا راضی اند؟

بله مشکل از آنجا شروع می شود که فقط ۶۰ گیگابایت این ترافیک بین المللی می باشد و ۱۲۰ گیگابایت آن ترافیک داخلی است. طی ارتباطی که با مرکز تماس این شرکت داشتم کارشناسان این شرکت ابراز داشتند که پس از اتمام یکی از این ۲ ترافیک کاربر به سطح آستانه منصفانه میرسد این به این معنی است که سرعت ارتباطی میشود ۱۲۸ کیلوبیت بر ثانیه یا به عبارتی کند تر از کند میشود و کاربر می تواند هر گیگابایت اضافه ارتباط با سرعت بالا را ۲ هزار تومان بخرد که مجددا شامل یک سوم ترافیک بین الملل و دو سوم ترافیک داخلی است.

تنظیم بازار به نفع …

تنظیم بازار سوابق زیادی در ایران داشته و دارد و مشهود ترین آن در صنعت خودروسازی است که دولت با درج تعرفه چند صد درصدی واردات سالهاست تلاش در حفظ این صنعت ورشکسته دارد و نتیجه آن شده خودرو های نا امن و بی کیفیت داخلی با چند برابر قیمت منطقی که با محاسبه نسبت آن به درآمد سرانه گاها هزینه آن ها معادل خودرو های سوپر لوکس خارجی در کشور های تولید کننده شان است.

با علم به اینکه اینگونه حمایت از یک صنعت آن هم از جیب مصرف کننده مدلی شکست خورده و بی نتیجه است چرا دولت اینبار با دست کردن در چشم صنعت ارتباطات و اینترنت تلاش در تنظیم بازار آن هم با روش های من درآوردی و خلق الساعه است؟ تازه نکته جالب اینکه تولید کنندگان محتوا داخلی هم مدل درآمدی خود را دارند و تامین مالی چندانی از این محل نمی شوند. هرچند در دنیای مدرن تولید کنندگان محتوا خودشان برای ارسال محتوایشان با سرعت و کیفیت بهتر به سرویس دهندگان پول پرداخت مبکنند.

روش حمایت از محتوای داخلی

ما هم نافی حمایت از محتوای داخلی و همچنین تامین منافع مصرف کنندگان و کاهش هزینه های اینترنت نیستیم و اعتقاد داریم داشتن منابع محتوایی بومی و همچنین اینترنت ارزان و با کیفیت موجب افزایش مصرف و رشد این صنعت می شود اما متاسفانه در کشور ما عادت شده چرخ را از اول اختراع کنیم. فیسبوک را ببندیم و کلوب را باز کنیم {که ان هم به لطف همین حمایت فرمایشی تعطیل شد} یا یوتیوب را ببندیم و آپارات را راه بیاندازیم. در صورتی که کشور های مدرن و مستقل مانند آلمان یا انگلستان امروزه از همین سرویس ها استفاده میکنند با اینکه این خدمات عمدتا از آن شرکت های امریکایی است اما این کشور ها آنها را مجبور به افتتاح دفاتر بومی {که موجب اشتغال نیروی کار بومی و انتقال دانش می شود} راه اندازی سرور های CDN {توزیع محلی محتوا یا همان یک نسخه کپی از اطلاعات در آن کشور که باعث عدم نیاز به استفاده از درگاه های بین المللی اینترنتشان می شود} میکنند. حتی بابت تبلیغاتی که در آن کشور ها نمایش میدهند مالیات و تسهیم درآمد طلب میکنند.

روش صحیح قیمت گذاری اینترنت

ابتدا به ساکن باید بدانیم هزینه های اینترنتی که به دست مشترک می رسد شامل چه چیز هایی است. خوب همانطور که احتمالا شنیده اید اینترنت در دنیا مفت و مجانی است و قیمتی ندارد و شما میتوانید با چند صد دلار ماهیانه یک ارتباط بین المللی چند گیگابیتی تهیه کنید و اصلا حجم و این مسایل هم دخیل نیست. هم درست است هم غلط. شاید خود ارتباط در یک نقطه هزینه زیادی نداشته باشد اما انتقال این اینترنت و رساندن آن از طریق مرزهای یک کشور به شهر ها و روستا ها و توزیع آن از طریق شبکه دسترسی شامل هزینه های سرمایه گذاری سنگین و هزینه های نگهداری بالایی است. هزینه منابع انسانی برای پشتیبانی، نگهداری و مدیریت، سخت افزار های لازم، تبلیغات و بازاریابی، مالیات و بیمه و … هزینه های جاری آن را شکل میدهند. با محاسبه هزینه های سرمایه گذاری اولیه CAPEX در دوره استهلاک و همچنین هزینه های جاری و عملیاتی OPEX و تقسیم آن بر تعداد مشتریان میتوان هزینه تمام شده یا COST را محاسبه کرد و با در نظر گرفتن یک سود مناسب با حجم این کسب و کارها به سقفی از قیمت رسید.در اینجاست که هنر مدیریت و کاهش هزینه ها میتواند حاشیه سود ارایه کنندگان را افزایش و برای آنان قدرت رقابت ایجاد کند. و شرکت های کوچک تر و چابک تر با ارایه خدمات با کیفیت و ارزان تر جای اپراتور های مسلط به بازار را گرفته و قدرت گاوبندی را در بازار از دیگران بگیرند.

هزینه اینترنت بین الملل و قیمت گذاری نا عادلانه و غیر رقابتی

با وجود توضیح اینکه تامین ارتباطات زیرساختی و بین المللی هزینه بر و نیازمند سرمایه گذاری است اما عدم نقش بخش خصوصی در این زمینه به بهانه های امنیت و نظارت بسیار آشکار است از دهها لینک بین الملل کشور یک یا دو ارتباط آن توسط بخش خصوصی وارد می شود که در نهایت هم توسط شرکت ارتباطات زیرساخت تحویل و مجددا با قیمت جدید فروخته می شود که هر چند این شرکت در سال های اخیر نسبت به کاهش این قیمت اقدام کرده اما قدرت رقابت را از بازی کنندگان کوچک تر گرفته و آن را در اختیار اپراتور های مسلط به بازار داده است به نحوی که اپراتور های بزرگتر میتوانند اینترنت را از شرکت ارتباطات زیرساخت ارزانتر بخرند {مصوبه جلسه شماره ۲۶۶ مورخ ۱۳۹۶/۰۸/۲۱} به نحوی که یک شرکت کوچک که قصد گرفتن بازارهای جدید را دارد باید اینترنت بین الملل را از شرکت ارتباطات زیرساخت به ازای هر مگابیت ۱۳۰،۵۰۰ تومان خریداری کند و شرکت های مسلط به بازار که معمولا هزینه های سربار بیشتری دارند و نمیتوانند در بازار چابک عمل کنند هر مگابیت ۷۵،۰۰۰ تومان هزینه کنند که این موضوع عملا قدرت رقابت را از بازی کنندگان جدید بازار میگیرد و چه بسا آنها را مجبور به خرید اینترنت از شرکت های بزرگتر میکند که همانا سر منشا حیاطشان را در دست اپراتور های بزرگتر میدهد و عملا نه تنها سوار بر کیفیت سرویس خود نیستند که منبع درآمدی برای غول ها می شوند. اگر وزارت ارتباطات به دنبال ایجاد ابتکار در این بازی است حمایت از شرکت های چابک باید در دستور کار قرار بگیرد و امکان رقابت ایجاد کند نه انحصار.

راهکار اینترنت ارزان و با کیفیت

دولت ما باید درس بگیرد دستش را از جیب مردم بیرون بکشد و امکان رقابت سالم را به همه بدهد. شاید اپراتوری از کره مریخ آمد و خواست در بازار ما سرمایه گذاری کند اگر هم میخواهیم الزامی برایش ایجاد کنیم برویم دنبال اشتغال و انتقال دانش باشیم. بگوییم تامین ۸۰ درصد پرسنل و ۸۰ درصد حقوق و دستمزد باید به نیروی کار ایرانی باشد. بگوییم ۵۱ درصد آن در اختیار مالکین ایرانی باشد. فراموش نکنیم همین اسنپ معروف با پشتوانه تجربه یک غول اینترنتی {راکت استارتز} در ایران شکل گرفت و اینقدر در بازار رقابت ایجاد کرده که در بعضی مسیر ها گرفتن تاکسی دربست اسنپ از استفاده ازحمل و نقل عمومی هم به صرفه تر شده. از دولت هم پول و کمک نخواسته. در بازار رقابتی حتی زیر فروشی {دامپینگ} به نفع کاربر نهایی شکل میگیرد و این به توسعه بازار و افزایش مصرف کمک میکند دولت هم شرایط افزایش سرعت دسترسی به محتوای داخلی را بیش از پیش فراهم کند وقتی تماشای یک ویدیو در آپارات در شرایط مساوی نسبت به یوتیوب سریع تر و بی مشکل تر باشد مگر کاربر عقلش را از دست داده که وقتش را برای لود شدن ویدیو و دیدن تبلیغ بی مصرف یوتیوب بگذارد.

وقتی دیده شدن ویدیو در آپارات به نفع شرکت ارایه دهنده آن باشد و دسترسی به یوتیوب هم مسدود نباشد مطمئن باشید همین شرکت آپارات با اپراتور ها وارد مذاکره می شود یا حتی پول خرج میکند که آقا سرعت نمایش آپارات را ۱۰ برابر کنید من در سرمایه گذاری اش شریک میشوم یا ترافیک آن را محاسبه نکنید مثل همین مسابقه ای که بین مثلا تلویزیون های نو پای اینترنتی مانند آیو و آی سیما و … شکل گرفته. مالک محتوا خودش بلد است از محتوایش پول درآورد. شما لازم نیست از او حمایت انحصاری کنید و رقبایش را فیلتر کنید. آپارات امروز ادعا دارد روزی ۱۰.۵ میلیون ویدیو پخش میکند اگر از هر تبلیغ ابتدای این ویدیو ها فقط ۱۰۰ ریال معادل ۱۰ تومان بگیرد میشود روزی بیش ۱۰۰ میلیون تومان که با یک سرچ ساده میبینید میزان تعرفه آن خیلی خیلی بیشتر از این حرف هاست. پس مطمئن باشید مدیریت آپارات از شما دلسوزتر است و راه و روش خودش را خودش پیدا میکند.

بیایید بگذاریم بازار خودش خودش را مدیریت کند و ما هم جلوی انحصار را بگیریم.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *